3/5
Kościół pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy wzniesiono w latach 1938-1947 (z przerwą w budowie w czasie wojny). Autorem projektu był architekt Franciszek Morawski z Poznania. Miejscem budowy były ogrody koncertowo-zabawowe dawnej Strzelnicy Miejskiej.
Do wybuchu II wojny światowej zbudowano kościół w stanie surowym. Po wojnie budowę kościoła zakończono i 26 października 1947 r. sufragan poznański bp Franciszek Jedwabski dokonał poświęcenia..
Jest to świątynia modernistyczna, ustawiona szczytem wejściowym do ulicy Raszkowskiej. Ma 54 metry długości i 34 metry szerokości. Wewnątrz mieści się około 4 tysięcy osób. Kościół jest otynkowany, kryty dachem czteropołaciowym, z wąskimi wysokimi oknami. Posiada układ bazylikowy.
Od wschodu – w przedsionku wejścia bocznego – znajduje się głowa Chrystusa ze zniszczonego w 1941 roku przez hitlerowców pomnika Serca Jezusowego, zaprojektowanego przez Marcina Rożka. Na balkonie stoi 3-metrowej wysokości figura św. Antoniego z szydłowieckiego piaskowca autorstwa Jana Żoka z Poznania. Figura ta znajdowała się uprzednio w ołtarzu głównym.
Wewnątrz kościół jest tynkowany z polichromią Juliana Wiącka z lat 1977-78, witraże natomiast pochodzą z pracowni Henryka Nostitz-Jackowskiego z Poznania (1947 rok). Nad chórem witraż „Św. Trójca” autorstwa Stanisława Powalisza z Poznania (1947, fundacja zrzeszenia kupców). Na ścianie frontowej prezbiterium wielka mozaika „Św. Antoni z Dzieciątkiem Jezus”, na ścianach bocznych fryz milenijny „Chrzest Polski” i „Święci Polscy” wykonany techniką sgraffito przez Wiktora Ostrzołka (Katowice, 1966). Ołtarz (1966) i ambona (1967) wykonane są z marmuru. Po lewej stronie przed prezbiterium chrzcielnica (Adam Chyrek, 1979) na tle wizerunków św. Piotra i Pawła (1967). Po przeciwnej stronie obraz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy (1963) Franciszka Przybylskiego.
W lewej nawie znajduje się ołtarz św. Józefa ufundowany przez kupców i rzeźników (1948). W ołtarzu oprócz obrazu św. Józefa znajdują się rzeźby patrona kupców św. Ekspedyta (po lewej) i patrona rzeźników św. Błażeja (po prawej). Ponadto w lewej nawie znajdują się dwa witraże przedstawiające św. Kazimierza i św. Wojciecha.
W prawej nawie znajduje się kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej z ołtarzem w kształcie monstrancji według projektu Franciszka Morawskiego (1951). Na bocznej ścianie kaplicy umieszczony jest obraz św. Anny. Witraże natomiast przedstawiają: Chrystusa Arcykapłana, św. Jacka, św. Barbarę i św. Klarę.
Kaplicę Serca Jezusowego w prawej nawie ufundowali kolejarze z węzła ostrowskiego (1948). Na stropie kasetony według projektu Franciszka Morawskiego. W ołtarzu znajdują się rzeźby: Chrystusa, św. Andrzeja Boboli i św. Krzysztofa. Witraże przedstawiają: św. Monikę, św. Jerzego, św. Tadeusza Apostoła, św. Małgorzatę Marię Alacoque, św. Ojca Pio, św. Katarzynę Aleksandryjską, św. Marcina i św. Franciszka z Asyżu.
Umieszczony w prawej nawie witraż przedstawiający św. Stanisława pochodzi z pracowni Henryka Nostitz-Jackowskiego.
Z XVII wieku pochodzą obrazy: św. Rozalii (pod chórem), i „Archanioł Michał” (w końcu lewej nawy). Organy pochodzą z dawnego zboru ewangelickiego z Raszkowa. Autorem stacji drogi krzyżowej jest Adam Chyrek, 1977. Na filarach umieszczone są obrazy świętych i błogosławionych pędzla Juliana Wiącka.
Na północny wschód od kościoła wznosi się wolno stojąca wieża na planie kwadratu, kryta dachem czterospadowym, zwieńczona krzyżem. Na wieży umieszczone są 3 dzwony wykonane w 1959 roku w firmie Jana Felczyńskiego z Przemyśla. Wyodrębniona z bryły kościoła smukła wieża – tzw. kampanila – połączona jest ze świątynią gankiem krytym dwuspadowym dachem wspartym na filarach łączonych łukami.
Do Kaplicy Serca Jezusowego przylega Grota Lourdzka, wybudowana w 1981 roku, z figurą Najświętszej Marii Panny dłuta Tadeusza Świerczka z Warszawy. Pod figurą wmontowany jest kamień z Lourdes, a wnętrze groty wyłożone jest piaskowcem.
Przy parafii św. Antoniego pobudowano: probostwo (1984-1987) i Dom Katechetyczny im. Jana Pawła II (1987-1989).