Pizzeria Lecę Piecem - Wrocław

Kapitan ?.

Dobrze wyceniona pizza z wysokiej jakosci dodatkami. Zdecydowanie czuć, że na pizzy leżą dobre rzeczy. Niestety miałem przypalone ciasto. W sumie kupiliśmy trzy pizze i każda była wypieczona inaczej. Być może pizzerman musi sie jeszcze przyzwyczaić co nowego pieca. Jak to usprawnią, to jedzenie będzie 10/10. Jeśli chodzi o lokal, jest schludny, ale bardzo mały. Na pewno wiele zyska latem, jeśli rozstawi się jakiś "ogródek" na zewnątrz. Brakowało mi jakiegoś wieszaka na kurtki. Przy stoliku to jeszcze ok, bo powiesisz na oparciu krzesła, ale na stołkach barowych to już gorzej.
Odejmuje jeszcze jedną gwiazdkę za rozjeżdżanie samochodem trawnika przed lokalem. Ja wiem, że to nie tylko Wasza sprawka, ale moglibyście pokazać więcej klasy niż kebab czy burgerownia. Zwłaszcza jeżdżąc limuzyną BMW serii 7 wartą kolosalne pieniądze...
Na pewno pojawię się jeszcze nie raz. Jak wymienione przeze mnie rzeczy się polepszą, to z uśmiechem edytuję opinię i wystawie 5/5. Do zobaczenia!

Michał B.

Zamawiałem na wolt.
Daję mimo uwag 5, bo moim zdaniem warto...
W pizzy problem z ciastem w miejscu składników - opada, ale zapewne prze to, że jest bardzo cienkie.
Ciasto na rantach bajka, składników mnóstwo - MA TAK ZOSTAĆ!!!
Jedzenie syte i czuć, że jakość jest dobra. Pizza jak najbardziej rekompensuje cenę.

Obsługa źle przepisała kod do furtki (wpisałem poprawnie w szczególy dostawy) i nie mogła podejść pod drzwi, ale...
Obsługa rekompensuje się zrobieniem poprawnego zamówienia - lokal wysłuchał moich uwag w kwestii przygotowania pizzy.

Klimat daje jako ocenę pudełka - super logo. Na pudełku i instrukcja jak podgrzać sobie pizzę jeśli jest zimna, albo chce się ją na później.

Daję jeszcze zdjęcie pizzy - powinno was przekonać.

Sandra (. F.

Kolejna pizzeria w naszym kebabowo-pizzerowym mieście nie jest może szczytem moich marzeń, ale jako że na Gaju/Hubach/Tarnogaju i tak panuje dość duża „luka” gastronomiczna i o dobrą knajpę ciężko, Lecę Piecem serwuje naprawdę w porządku pizzę. Nie jest to pizza neapolitańska, raczej w kierunku rzymskiej. Dobrej jakości składniki, fajne, cienkie ciasto. Lokal malutki, jest dość ciasno, trochę prowizorka, papierowe talerze, ale jest czysto i schludnie. Nie ogłoszę tej pizzerii „najlepszą w mieście”, ale ekipa tam pracująca się stara, jest dobry stosunek ceny do jakości, fajny klimat. Smak jest, a to jest najważniejsze 🙂

Oliwia S.

Pizza bardzo smaczna, ciasto dobrze wypieczone, składniki świeże i wysokiej jakości – naprawdę jedna z lepszych w okolicy 😍 Niestety, duży minus za czas dostawy – czekaliśmy aż 1,5 godziny, co zdecydowanie odbiera przyjemność z zamówienia 😕 Liczę, że następnym razem będzie szybciej, bo jedzenie zdecydowanie warte uwagi ☺️

Mi M.

Polecam każdemu. Chyba najlepsza pizza jaką jadłem. Świetne ciasto, świetny smak, szybki czas realizacji zamówienia.

Karolina K.

Oj brakowało takiej pizzy na tarnogaju. Ciasto delikatne, chrupiące, genialny sos pomidorowy, czuć jakoś składników, a na dodatek przyjemna atmosfera i wnętrze! Jedną pizzę zjadłam na miejscu, a druga wróciła ze mną do domu. Muszę wrócić i spróbować pizzy z gruszką i gorgonzolą - wyglądała obłędnie 🤤🤤
Polecam gorąco!

Zofia S.

Super! Przepyszna pizza, jedna z najlepszych jakie jadłam, krótki czas oczekiwania, miła obsługa! Jeśli jesteście we Wrocławiu i macie ochotę na pizzę to tylko tam!

Mirosław N.

Dzisiaj opinia na "S" Szybko, sprawnie, smacznie. Polecam.

Dzisiaj nie będzie szybko.
---

To nie była kolacja. To był odsłuch. I to nie byle jakiego utworu, ale nagrania, które cię rozbraja, zostawia z gęsią skórką i sprawia, że nie chcesz już wracać do cyfrowych imitacji. We "Lecę Piecem" we Wrocławiu zjadłem pizzę z ostrym salami – i usłyszałem dźwięk dymu, smaku i grzechu.

Intro – ciężkie jak otwarcie koncertu Pink Floyd

Próg przekraczam jak wejście do winylowego sklepu z rzadkimi tłoczeniami – pachnie dymem, drewnem, ogniem. Ten piec – nie elektryczny erzac, ale żywe serce lokalu – gra nutą wędzonki, nutą ognia, który przez lata rozumiał, jak obchodzić się z ciastem.

Ciało utworu – pizza z ostrym salami, czyli kulinarne solo na pełnej lampie

Ciasto – cienkie, sprężyste, z przyrumienionym brzegiem, jakby dotknięte przez popiół z dobrze wygrzanego pieca. To nie podstawa, to puls – jak kontrabas w jazzowym trio. A na tym fundamencie: salami pikantne, krojone nie za cienko, z krawędzią skarmelizowaną przez ogień. Każdy plasterek to riff – tłusty, mięsisty, z pieprzną końcówką, która wbija się w język jak dźwięk slide guitar w środkowym paśmie.

Sos pomidorowy? To średnie tony – świeży, ale nie kwaśny, z dodatkiem czegoś wędzonego, może odrobiny czosnku lub chili. Mozzarella? Nie przegrywa z salami – współbrzmi. Topi się jak dobrze zaaplikowany reverb – ciepły, gęsty, z ciągnącą się nutą głębokiej satysfakcji.

A dym… o tak, dym – nie tylko z pieca. To nuta przewodnia całej kompozycji. Przenika ciasto, podnosi tłuszcz z salami do rangi aromatu, który zostaje w pamięci i ubraniu. To jak analogowe szumy na końcu taśmy – nie wada, lecz dusza.

Aftertaste – czysta, rozgrzewająca rozkosz

Zamykam oczy. Usta lekko pieką. Serce bije wolniej. To nie tylko ostrość – to rozpalona przyjemność, która nie wali po głowie, tylko się sączy. Jak whisky z torfem i wanilią. Jak ostatnia nuta w ciszy sali koncertowej, gdy nikt nie oddycha, żeby nie zepsuć magii.

Podsumowanie – pizza z ognia i namiętności

"Lecę Piecem" serwuje pizzę z ostrym salami, która nie jest potrawą. To zmysłowy spektakl. Smakuje jak grzech i dźwięczy jak najczystszy winyl – z brudem, głębią i duszą. Dym, żar, rozkosz – tu wszystko gra w klasie referencyjnej.

--